Comic for May 22, 2013
8 hours ago
I always loved taking leisurely walks here. In spite of being a busy street, the sidewalk is wide and well maintained. The street is lined with big, old trees that takes care of the scorching summer. Walking is always therapeutic, it helps me gather my thoughts and calms me down.
It took me a while to realize that nowadays I had suddenly started walking briskly at one point in the street. When I wondered why I was doing that, I realized it was because of this old beggar woman. No, she was not annoying or shouting like the organized beggars mafia you encounter nowadays at traffic signals. I can handle them easily. This lady did not annoy the pedestrians or shout loudly to grab attention.
This lady was anything but that. The first day I saw her, I took out a few coins out of my wallet, not even bothering to count, and gave it to her. The next time I was in a hurry and I just walked past her pretending to have not seen her. After that, its either one of these two reactions from me, every time I walk there. At times, I have wondered if I should give her a 10 or 20 rupee note, but have not got around to doing that. I have also felt like buying lunch for her, but I am terrified of listening to her voice or even getting to know when was the last time she had eaten.
If you ask me to describe her, I would fail. She wears this faded green saree, she could be the face of any old woman. In fact, I have never had a proper look at her face. Drop the coins and run, has been my mantra. I am scared of looking closely. What if her face resembles my granny's? I am scared, if her silent gaze asks me this tough question - How could you eat the yummy Corn Jalapeno sandwich while I sat on this pavement? I get back to office, wear my headphone, get immersed in work and push her to some remote corner of my mind.
I sometimes wish that the next time I walk on that street, she is not there!
No blog posts from quite sometime, no videos recorded in a long long time. How to address both the issues? Record a video and share that on blog! Pretty good idea, no?
The quality of reviews for Kannada films in newspapers is abysmal. They say the same things week after week - doing unfunny puns, saying politically correct things and making sure no new perspective is offered even by accident. Here is my mock review of "Kill Bill 2" using the same 'template'!
ಈ ವಾರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿರುವ ಚಿತ್ರ 'ಕಿಲ್ ಬಿಲ್ 2' ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ. ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಒಂದು ಮನರಂಜನಾತ್ಮಕ ಮಾಸ್ ಚಿತ್ರ ಕೊಡಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ. ನಮ್ಮ ಹಾಲಿವುಡ್ ಯಾವ ಸ್ಯಾಂಡಲ್ವುಡ್ ಗೂ ಕಮ್ಮಿ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ರಿಚ್ ಆಗಿ ಚಿತ್ರ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ, ಇಷ್ಟು ಆದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಮಾಪಕರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲೇ ಬೇಕು.
ಕಥೆ ತುಂಬಾ ಸಾಧಾರಣ. ನಾಯಕಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅವಳ ಗುಂಪಿನವರು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಆಕೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಥೆಯ ತಿರುಳು. ನಿರ್ದೇಶಕ ಟಾರನ್ಟೀನೊ ಬಹಳ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಈ ಸೇಡಿನ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಹೆಣೆದಿದ್ದಾರೆ. ಚ್ಯಾಪ್ಟರ್ಸ್ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸುವ ರೀತಿ ನಿಮಗೆ ಶಾಲೆಯ ನೆನೆಪು ತರಿಸದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ! ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳುತ್ತದೆ, ಸಲೀಸಾಗಿ ನೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ತಂಡದಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ತೆಗೆಸಿದ್ದಾರೆ.
ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ಉಮಾ ತುರಿಮಣೆ ಅಭಿನಯ ವಾಹ್ ವಾಹ್. ಕೆಲವು ಸಲ ನಮ್ಮ ಮಾಲಾಶ್ರೀ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದರೂ ಬರಬಹುದು. ಆ ಮೈಕಟ್ಟು, ಆ ಅಂಗಸೌಷ್ಟವ, ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ಚತುರತೆ ಆಕೆಯ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ, ಆಕೆಯೇ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ. ಪಲ್ಪ್ ಫಿಕ್ಶನ್ ಅಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸೂರೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಉಮಾ ತಾನು ಕುಣಿತಕ್ಕೂ ಸೈ ಹೊಡೆದಾಟಕ್ಕೂ ಸೈ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯ ಫೈವ್-ಪಾಯಂಟ್ ಪಾಮ್ ಟೆಕ್ನೀಕ್ ಫೈಟ್ ಬಂದಾಗಲಂತೂ ಚಿತ್ರಮಂದಿರದ ತುಂಬಾ ಶಿಳ್ಳೆ, ಚಪ್ಪಾಳೆ, ಕೇಕೆ. ಹಿರಿಯ ನಟ ಬಿಲ್ ಕರಡೀನೆ ತೂಕದ ಅಭಿನಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಡೈಲಾಗ್ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಪಾಲಿಗೆ ಪಂಚಾಮೃತ. ಎಲ್ ಡ್ರೈವರ್ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಡೇರೈಲ್ ಹ್ಯಾನ ಪಡ್ಡೆಗಳ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸುತ್ತರೆ. ಗ್ಲ್ಯಾಮರ್ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಂಕಜ ಪದುಮರನ್ನು ಮೀರಿಸಿದರೂ, ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ಪಳಗಬೇಕಿದೆ, ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೇ ಪ್ರತಿಭೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ.
ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೈಕಲ್ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್, ಗೋರ್ಡನ್ ಲಿಯೂ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಕೊಟ್ಟ ಕಾಸಿಗೆ ಮೋಸ ಇಲ್ಲ. ಚಿತ್ರ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿಯೂ ಚನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಎರಡು ಹಾಡುಗಳು ಕೇಳುವಂತಿವೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ - ಚೀನಾ, ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಅಮೇರಿಕ ಅನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದಿರುವ ರೀತಿ ಹ್ಯಾಟ್ಸ್ ಆಫ್. ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಗ ಆಮೇಲೆ ಮಾಯವಾಗಿದೆ, ಸಂಕಲನಕಾರರು ಕತ್ತರಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಚನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆಕ್ಶನ್ ಚಿತ್ರ ಆದರೂ ಹಿಂಸೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತೇನೋ ಅನ್ನಿಸದಿರದು. ಹೆಂಗಸರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಬರಲು ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲ.
Shan was on his usual evening stroll by the river. He hated his full name - Shantanu! Knowing this, his friends used to teasingly call him King Shantanu, and it was not completely inaccurate as his ancestors belonged to the royal family.
This was not one of those regular days. He spotted a gorgeous woman in blue dress near the river shore. It was almost as if she blended into the river. Or was he hallucinating? He observed himself being dragged near her as he felt unsure of what to say to her. The woman had a radiating smile, as if she half expected him to approach her.
"Hi, I am Shan", he smiled and stretched his hand.
"Hi, I am Ganga", she shook his hand. The grip was unusually firm, for a woman who looked that delicate.
"Like the river, huh?", he smiled.
"Mm, hmm. Like the river", she said as the radiating smile acquired a tinge of mischief.
"You from around?", he asked.
"You can say that. I was not born here. But I am here right now. Who knows about tomorrow?". The mystery added to her allure.
They walked along the river shore, talking, smiling and holding hands. Nobody knows for how long. How do you actually measure time - in the units called 'seconds' or in terms of 'intense million moments'? Finally, Shan summoned up the courage to ask her hand in marriage. "I can be difficult. I am not demanding. I dont like jewelry, I dont care for your money or your royal lineage. I just love YOU. All I ask for in return, is my freedom - to live the way I want to. Even the slightest threat to that, I am gone" she said with a serious look in her eyes. Shan, madly in love, gleefully agreed to her condition.
They got married and moved to his palatial bungalow. Shan showered her with gifts and his love. Had Ganga asked for the moon - which she did not, Shan would have arranged for a space mission. To say that they lived happily would be an understatement. They dined out together, went for exotic vacations, laughed and talked about every topic under the sun. Their love life was great too! One fine day, Ganga broke the news that she was pregnant. Shan's joys knew no bounds. Ganga was ecstatic, she loved kids too. Or so he thought!
The first crack appeared in their relationship when Shan came to know that Ganga had got her pregnancy terminated. She seemed calm, as if nothing had happened. Shan was devastated, he wanted to confront her. But he remembered the condition, and keep silent. He did not want to lose her. It was in fact, her idea to have kids. He tried to be 'understanding' and thought of finding out what Ganga really wanted.
Years passed, the gap widened. Silence and mistrust seemed to engulf the bungalow that was once filled with laughter. Shan had endured six more of such incidents. This was the last straw on the donkey's back.
One evening, Shan and Ganga went for a stroll to the riverside.
"What is it that you are unhappy about, Ganga?", Shan asked abruptly.
"Who said I am unhappy?", Ganga retorted, while being as calm as the evening.
"But, why? Er, I mean, you have changed so much, its as if I dont know you", Shan was at a loss for words.
"Hmm", she smiled a knowing smile, "I knew this day would come. When I would walk away, and you would not even stop me. Would you stop me if I walked away now?", she started walking towards the river, without even waiting for an answer.
Shan stood paralyzed, feeling numb, unable to react.
"Idiotic female. I gave her EVERYTHING. But she got hung up on ONE thing", a terribly hurt Shan muttered to himself.
"Stupid man! I demanded NOTHING. He could not give me the only ONE thing I asked", thought a disappointed Ganga, as she disappeared from Shan's vision.
This was not one of those regular days. He spotted a gorgeous woman in blue dress near the river shore. It was almost as if she blended into the river. Or was he hallucinating? He observed himself being dragged near her as he felt unsure of what to say to her. The woman had a radiating smile, as if she half expected him to approach her.
"Hi, I am Shan", he smiled and stretched his hand.
"Hi, I am Ganga", she shook his hand. The grip was unusually firm, for a woman who looked that delicate.
"Like the river, huh?", he smiled.
"Mm, hmm. Like the river", she said as the radiating smile acquired a tinge of mischief.
"You from around?", he asked.
"You can say that. I was not born here. But I am here right now. Who knows about tomorrow?". The mystery added to her allure.
They walked along the river shore, talking, smiling and holding hands. Nobody knows for how long. How do you actually measure time - in the units called 'seconds' or in terms of 'intense million moments'? Finally, Shan summoned up the courage to ask her hand in marriage. "I can be difficult. I am not demanding. I dont like jewelry, I dont care for your money or your royal lineage. I just love YOU. All I ask for in return, is my freedom - to live the way I want to. Even the slightest threat to that, I am gone" she said with a serious look in her eyes. Shan, madly in love, gleefully agreed to her condition.
They got married and moved to his palatial bungalow. Shan showered her with gifts and his love. Had Ganga asked for the moon - which she did not, Shan would have arranged for a space mission. To say that they lived happily would be an understatement. They dined out together, went for exotic vacations, laughed and talked about every topic under the sun. Their love life was great too! One fine day, Ganga broke the news that she was pregnant. Shan's joys knew no bounds. Ganga was ecstatic, she loved kids too. Or so he thought!
The first crack appeared in their relationship when Shan came to know that Ganga had got her pregnancy terminated. She seemed calm, as if nothing had happened. Shan was devastated, he wanted to confront her. But he remembered the condition, and keep silent. He did not want to lose her. It was in fact, her idea to have kids. He tried to be 'understanding' and thought of finding out what Ganga really wanted.
Years passed, the gap widened. Silence and mistrust seemed to engulf the bungalow that was once filled with laughter. Shan had endured six more of such incidents. This was the last straw on the donkey's back.
One evening, Shan and Ganga went for a stroll to the riverside.
"What is it that you are unhappy about, Ganga?", Shan asked abruptly.
"Who said I am unhappy?", Ganga retorted, while being as calm as the evening.
"But, why? Er, I mean, you have changed so much, its as if I dont know you", Shan was at a loss for words.
"Hmm", she smiled a knowing smile, "I knew this day would come. When I would walk away, and you would not even stop me. Would you stop me if I walked away now?", she started walking towards the river, without even waiting for an answer.
Shan stood paralyzed, feeling numb, unable to react.
"Idiotic female. I gave her EVERYTHING. But she got hung up on ONE thing", a terribly hurt Shan muttered to himself.
"Stupid man! I demanded NOTHING. He could not give me the only ONE thing I asked", thought a disappointed Ganga, as she disappeared from Shan's vision.
I finished reading the delightful "Anartha Kosha" by Na Kasturi. Its a 'one of its kind' book in Kannada. Though it seems to resemble Ambrose Bierce's "Devil's Dictionary", Kasturi adds more flavors to the book - by making puns with existing words, coining new words sounding like existing words, merging two Kannada words to form a new word, merging Kannada word with an English word, twisting the proverbs etc. - to hilarious effect. Go read the full book, till then here is the list of my favorite ones from the book:
ಅಕಟಕಟಾ - ನಾವು ಹೀಗೆ ರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಮಿಳರು ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನುತ್ತಿದರು.
ಅಚ್ಚಾತುರ್ಯ - ಅಚ್ಚು ಮಾಡುವಾಗಿನ ಚಾತುರ್ಯ, ಬರಹಗಾರರು ಮಾಡುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಜಾಣತನ; ಮೊಳೆ ಜೋಡಿಸುವುದರಿಂದ ಹೊಸ ಭಾಷಾ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಚಮತ್ಕಾರ.
ಅಣುಕಂಪ - ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಅಣು ಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಾಗ ನೆರೆಯೂರುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಸಂತಾಪ.
ಅತಿಯಾಸೆ - ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭ ಗಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಡುವವರ ದುರ್ಗುಣ.
ಅತ್ತೆ - ಈಕೆಗೆ ಮೀಸೆ ಬಂದರೆ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು - ಮರೆಯಲ್ಲಿ.
ಅನುಕಾರಣ - ಒಂದು ಕಾರಿನ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರು ಹೋಗುವಿಕೆ.
ಅಪ್ಪರ್ಕ್ರಿಯೆ - ಮೇಲುಲೋಕವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕ್ರಿಯೆ.
ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ - ಎರಡೂವರೆ ಸೇರು ಹುರಳಿ.
ಅಸಹ್ಯಾದ್ರಿ - ಕಸಡಗುಡ್ಡೆ. ಏರಲು ತ್ರಾಸ ಕೊಡುವ ಬೆಟ್ಟ.
ಆ - ಹಲ್ಲು ವೈದ್ಯರ ಬೀಜಾಮಂತ್ರ.
ಆಟಿಗೆ - ವಿರಾಮ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ, ನಾವು ಆಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ, ನಾವು ಕೊಂಡು ತಂದು ಇರಿಸಿರುವ ಆಟದ ಸಾಮಾನುಗಳು.
ಆತ್ಮಘೋಷ - ಕಾಕ ಕಾಕ ಎಂದು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುವ ಕಾಗೆ.
ಆನೆ ಹಾಲು - ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮೈಯಭಾರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಪೌಂಡಿನಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಗುವುದಂತೆ...ಆನೆ ಮರಿಗೆ.
ಆರಾಮ - ಆ ರಾಮನಿಗೆ ಇದು ದುರ್ಲಭವಾಗಿತ್ತಾದರೂ ನಮಗೆ ಇದು ಈಗಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಕು.
ಆರ್ಯಪುತ್ರ - ಸೀತೆ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಮುಂತಾದ ಪತಿವ್ರತೆಯರು ಗಂಡನನ್ನು 'ಮಾವನ ಮಗನೆ' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.
ಆಸಾಮಿ - ಅಸಾಮ್ ರಾಜ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆಸಾಮಿಗಳೇ.
ಇಗ್ನೇಶ್ವರ - ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗೆ ಒದಗುವ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ದೇವತೆ.
ಇತ್ಯಾದಿ - ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬರೆಯಲು ಬುಧ್ಧಿ ಓಡದಿದ್ದರೆ, ಈ ಪದವನ್ನುಪಯೋಗಿಸಿ ಬಚಾವಾಗಬಹುದು.
ಇದು - ಭಾಷನಕಾರರ ಆಸರೆ; ಇದು ಮಾಡಲು ಇದೇ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ, ಅವರು ಇದು ಇದು ಎಂದು ಬಹಳ ಇದು ಇದಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಇಷ್ಟಾವಕ್ರ - ಮನಬಂದಂತೆ ಮೈಯ್ಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಬಲ್ಲ ನೃತ್ಯಕುಶಲಿ, ಸರ್ಕಸ್ ತರುಣ.
ಇವತ್ತು - ನಾಳೆ ಏನಪ್ಪಾ ಗತಿ ಎಂದು ನೆನ್ನೆ ಪೇಚಾಡಿದ್ದೆವಲ್ಲಾ, ಆ ನಾಳೆ.
ಇಂದುಮತಿ - ಇವತ್ತಿನ ಬುಧ್ಧಿಯ ಮಟ್ಟ.
ಈಚಮನ - ಈಚಲಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕುಡಿಯುವುದು.
ಈಜಾನುಬಾಹು - ಈಜುವುದಕ್ಕನುಕೂಲವಾಗುವಷ್ಟು, ಉದ್ದವಾದ ಬಾಹುಗಳನ್ನುಳ್ಳವನು.
ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ - ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವ ಕೆಲಸ.
ಉತ್ತರಾಯಣ - ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಋತು, ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳಿಂದ ಜೂನ್ ವರೆಗೆ.
ಉದರ - ಉದರನಿಮಿತ್ತಮ್ ಬಹುಕೃತ ರೇಷನ್.
ಊರ್ವಶೀ - ಊರನ್ನು ವಶೀಕರಿಸುವವಳು.
ಊಳಿಡುವುದು - ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ನಾಯಿ ಊಳಿಟ್ಟರೆ, ಸಾವಿನ ಸೂಚನೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಎದುರು ಮನೆಯವರು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸುವ ಸಂಭವ ಇದೆ.
ಋಷೀಕೇಶ - ದಾಡಿ.
ಎಳೆನೀರು - ಎಳೆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಸಸಿಗೆ ನಾವು ಎರೆದ ನೀರು.
ಐಲು - ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಐಲುಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.
ಒಣಮಾಲಿ - ಒಣಗಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವವ, ಭಾಷಣ ಕೊಡಲು ಹೊತ್ತು ಮೀರಿ ಬಂದವ.
ಅಂದ್ರೆ - ಆಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಂದ್ರೆ ಈತನಿಗೆ ಇಂದ್ರಲೋಕ (ಗಾದೆ)
ಕನವರಸೇಷನ್ - ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೂ ಇದೇ ಮಾತಿದೆ.
ಕರಡಿ - ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಲು ಶಿವದ್ವೇಷಿಗಳು ಒಳನೂಕುವ ಪ್ರಾಣಿ.
ಕಲಿಯುಗ - ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆ, ಕಲಿಯುವ ಕಾಲ.
ಕಲೋಪವಾಸಕ - ಕಾಲಾಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಉಪವಾಸ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ನತದೃಷ್ಟ.
ಕವರು - ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನಿರಿಸುವ ಬತ್ತಳಿಕೆ.
ಕಾಪ್ಯಾಯಮಾನ - ಕಾಪಿ ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.
ಕಾಮಗಾರಿ - ವಿಟಲೀಲೆ.
ಕಾಳಿದಾಸ - ಇವತ್ತು ಈತ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಈತನ ಖ್ಯಾತಿ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ, ಈತನಿಗೆ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದೈನೂರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಿಕ್ಕಿರಿದು - ಒದ್ದು...ಬೀಳಿಸಿ...ಅನಂತರ...ಇರಿದು.
ಕಿವುಡ - ವಾಕ್ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೂಕಚಿತ್ರಗಳಂತೆ ನೋಡುವ ಪುಣ್ಯವಂತ.
ಕಿಂಸ್ತ್ರೀ - ಕಿಂಪುರುಷನ ಮಡದಿ.
ಕೀಳುನೋಟ - ಯಾರಿಂದ ಏನನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ಹುಡುಕುವ ಕಣ್ಣು.
ಕುಗ್ರಾಮ - ಎರಡು ಮೈಲಿ ಸುತ್ತ ಯಾವ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರವೂ ಇಲ್ಲದ ಹಳ್ಳಿ.
ಕುದುರೆ - ಇದನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಲೇಬೇಕು.
ಕೆಸರು - ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸಲು ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಪದಾರ್ಥ.
ಕೊಂಡಾಡು - ಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ದೂಷಿಸು.
ಕೌಮಾರ - ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವ.
ಖುದಾಸೀನ - ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಉದಾಸೀನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದು.
ಗಜಗಮನೆ - ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಒಂದೊಂದು ಗಜ ದೂರ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಹೆಂಗಸು.
ಗಜದ್ಗುರು - ಆನೆ, ಒಂಟೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಮೆರೆಯುವವ.
ಗಂಡಾಂತರ - ವಿವಾಹವಿಚ್ಛೇದನ, ಹೆಂಗಸಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ.
ಗಲ್ಲಿ - ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಓಡಾಡುವ ಜಾಗ.
ಗುಡಿಸಲು - ಗುಡಿಸಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳ.
ಗೃಹಸ್ಪತಿ - ಜಾಣತನದಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವವ.
ಚತುರಾನನ - ಮುಖ ನೋಡಿದರೆ ಈತ ಜಾಣ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವವ.
ಚರಣಾಗತ - ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದವ.
ಚಾಳೀಸ್ - ತಿಂಗಳಿಗೆ ನಲವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂಬಳ ಬರುವವರಿಗೆಲ್ಲಾ ತಗಲುವ ಒಂದು ತೆರನ ದೃಷ್ಟಿಮಾಂದ್ಯ; ಹಿರಿಯಕ್ಕನ ಚಾಳೀಸ ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲ.
ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ - ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವವರಿಗಾಗುವ ಹಿಂಸೆ.
ಚಿರಋಣಿ - ಸಾಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತೀರಿಸದವನು.
ಚೀರುವುದು - ಚೀರ್ಸ್ ಕೂಗುವುದು.
ಜುಟ್ಠಾಳ - ಕ್ರಾಪ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವ.
ತಟಸ್ಥ - ನದೀಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯಲೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಅನುಮಾನಿಸುವವ.
ತಾಳಿ - ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಬೇಕೋ, ಬೇಡವೋ, ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಉತ್ತರವೂ ಇದೇ, ತಾಳಿ.
ಥತ್ವ - ಅಸಹ್ಯತನ.
ದಡ್ಡರು - ಗಂಡಸರ ಸರಿಸಮಾನ ನಾವು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ ವಾದಿಸುವ ಹೆಂಗಸರು.
ದಂಡಪ್ರಾಣಾಮ - ಅನುಗ್ರಹ ಲಭಿಸದೆ ಮಾಡಿದ ನಮಸ್ಕಾರ.
ದನಧಾನ್ಯ - ತವುಡು.
ದಂಪತಿ - ದಮ್ಮಿರುವ ಪತಿ; ಸಿಂಪತಿಗೆ ಕಾರಣರು.
ದಾವಾಗ್ನಿ - ಕೋರ್ಟು ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಾಗ ತಟ್ಟುವ ಬಿಸಿ.
ದುರುಗುಟ್ಟು - ಏಕೆ ದುರುದುರನೆ ನೋಡುತ್ತಿದಾನೆ ಎಂಬುದೇ ಗುಟ್ಟು.
ಧೀರ - ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದವ.
ನಾರಿ - ನಾರಿ ಮುನಿದರೆ ಮಾರಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳೋರು ಯಾರು?
ನಾಶೀರ್ವಾದ - ಶಾಪ.
ನ್ಯೂಪುರ - ನಗರದ ಹೊಸ ಬಡಾವಣೆ.
ಪಕ್ಕಸಾಲಿಗ - ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮನೆಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸದಾ ಸಾಲ ಕೇಳುವವ.
ಪತಿ - ದಂಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ದ೦ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು.
ಪತಿಬಿಂಬ - ಗಂಡನ ಫೋಟೊ.
ಪರಶುರಾಮಕ್ಷೇತ್ರ - ಇಲ್ಲಿ ಜನ ಸದಾ 'ಕೊಡಲಿ', 'ಕೊಡಲಿ' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಪಿತೃಪಕ್ಷ - ಗಂಡಹೆಂಡಿರ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸುವ ಮಗು.
ಪುಸ್ತಕ - ಮನುಷ್ಯನ ಜ್ಞಾಪಕಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿರುವ ಉಪಾಯ.
ಪೂರ್ವಶಿ - ಬಡತನಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಬೆಲೆವೆಣ್ಣು.
ಬಂದರು - ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿದ್ದವರು ಬಂದರು ಎನ್ನಿಸುವ ಜಾಗ.
ಬಂಧು - ಬಂದುಂಡು ಹೋಗದವ.
ಬಿಲೋತ್ತಮೆ - ಹೆಗ್ಗಣ ಸ್ತ್ರೀ.
ಬೂತಚೇಷ್ಟೆ - ಪೋಲಿಂಗ್ ಬೂತ್ ಸುತ್ತ ಹುರಿಯಾಳುಗಳು ಮಾಡುವ ಚೇಷ್ಟೆ.
ಬೇತಾಳ - ರಾಗಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ಕೆಲವು ಸಂಗೀತಗಾರರಿಗೆ ತಾಳಜ್ಞಾನವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಬೋನಸ್ - ಹಿಡಿದ ಸಂಬಳವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ನೀತಿ.
ಭಸಾಕಂಪ - ಸಭಾಕಂಪಾದಿಂದ ಹೀಗಾಗುವುದುಂಟು.
ಭಾವಜೀವಿ - ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಕಾಲೇಜು ವ್ಯಾಸಂಗ ನಡೆಸುವ ಹುಡುಗ.
ಮಂತ್ರಿ - ನಾವು ಇನ್ನೂ ಚನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ನಮಗಿಂತ ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಮಾಡಲು, ನಾವು ಚುನಾಯಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಮದ್ಯಪಾನಿ - ನೀರು ಬೆರೆಸಿದ ಹೆಂಡ.
ಮರ್ದನಾರೀಶ್ವರ - ಸತಿಯ ಮೇಲೆ ಕೈಮಾಡುವ ಪತಿ.
ಮನಸ್ಕರಿಸು - ಮನಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ - ಮಾಡದ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂದೆನಿಸುವ ಒಳಮನಸ್ಸು.
ಮಹಾರಾಯ - ಮಾಡಿಬಡಿಸಿದ್ದನ್ನು, ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಉಣ್ಣುವವ.
ಮಹಾತ್ಮರು - ಮಹಾತ್ಮರು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಇದುವರೆಗೂ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟುವುದೆಲ್ಲಾ ಶಿಶುಗಳೇ.
ಮಳೆ - ಅತೀ ಎತ್ತರದ ಜಲಪಾತ.
ಮೀನ ಮೇಷ - ಮೀನು ತಿನ್ನಲೋ, ಮೇಷ ತಿನ್ನಲೋ, ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ.
ಮುದ್ರಾಕ್ಷಾಸರ - ಮುದ್ರಾರಾಕ್ಷಸನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಹೊರಟಾಗಲೂ ಹೀಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಮೂರ್ಖ - ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ವಾದಿಸುವವ.
ಮೃತ್ಯು - ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಮುದ್ದಾಗಿ ಕರೆಯುವ ರೀತಿ.
ಮೆಡಲು - ಇದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಎದೆ ಚುರ್ರೆನ್ನುತ್ತದೆ.
ಮೈಥುನಾಲಜಿ - 'ಮೈಥಾಲಜಿ'ಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮುಖ್ಯ.
ರ - ಆಸು ನೀಗಿದ ಅಸುರ.
ರಜದಮಹೋತ್ಸವ - ಶಾಲಾ ಹುಡುಗರಿಗೆ.
ರಿಕ್ಷ - ಅಂತರಿಕ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು.
ರೋಗಾಸನ - ಹಾಸಿಗೆ.
ಲಂಗ - ಕಾಲಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಉಪಕರಣ.
ಲಂಗಲಗಾಮು - ಹೆಣ್ಣಿನ ಹತೋಟಿ.
ಲಘುವಂಶ - ಕಳಪೆ ಕುಲ.
ಲವರವಿಕೆ - ಸಣ್ಣ ಕುಪ್ಪಸ.
ಲಾವಣ್ಯ - ಉಪ್ಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಿಕೆ.
ವಸಂತ - ಕವಿಗಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಬರುವ ಕಾಲ.
ವಾಕರಿಕೆ - ಕೆಲವರ ವಾಕ್ ಕೇಳುವಾಗ ಆಗುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.
ವೀರಾವೇಷ - ಸೈನಿಕನ ಸಮವಸ್ತ್ರ.
ಶನಿಕಾಟ - ನಮಗೆ ಬರುವ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ದೋಷದಿಂದಲ್ಲ, ಎಂದು ನಾವು ಸಮಾಧಾನಪಡೆಯಲು ಇದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬೇಕು.
ಶನೀಶ್ವರ - ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಪೂಜಾರಿಗಳು.
ಷಾರ್ಪನಖಿ - ಚೂಪಾದ ಉಗುರು ಹೊಂದಿರುವ ಹೆಣ್ಣು.
ಷೀಯಾಳಿಸಿ - ಹೀಯಾಳಿಸಿ ಎಂಬುದರ ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ.
ಸತ್ಯನಾರಾಯಣಪೂಜೆ - ಸಾವಿರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ, ಒಂದು ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡು; ಆದುವರೆಗೂ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗು.
ಸದ್ದು - ಸದ್ದನ್ನಡಗಿಸಲು ಜನ, ಸದ್ದು ಸದ್ದು, ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಮಯಸ್ಪೂರ್ತಿ - ಸ್ನಾನದ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಲೂ, ಹೊರಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುತ್ತ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ರಾಯರೆ, ಎಂದು ಹೇಳುವುದು.
ಸಲಹೆ - ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಅಗ್ಗದ ವಸ್ತು; ಸಲಹೆ ಕೊಡಲು ಹೋಗಬೇಡಿ. ಇದೇ ನಮ್ಮ ಸಲಹೆ.
ಸಾಲಂಕೃತ - ಕನ್ಯಾದಾನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾಲಂಕೃತವಾಗಿಯೇ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ.
ಸುಸ್ತಾದ್ - ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಸುಸ್ತಾದ ಪೈಲ್ವಾನ, ಅಥವಾ, ಗುರು.
ಸೂಟು - ಸೂಟಾಗದಿದ್ದರೂ ಅನೇಕರು ಧರಿಸಿ ಮೆರೆಯುವ ವಸ್ತ್ರ ವಿಶೇಷ.
ಸೂತ್ರ-ಧಾರ - ಎರಡೂ ಒಂದೇ.
ಸ್ವಗತ - ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನುಳಿದು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಕೂಗಬೇಕಾದ ಮಾತು.
ಸ್ವತಂತ್ರವಿಚಾರ - ಮದುವೆಯಾಗದವನ ಯೊಚನೆಗಳು.
ಸ್ವಾರ್ಥಿ - ಉಳಿದವರ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಗಮನಕೊಡದವ.
ಹಣಹೀನ - 'ಹಣವಾನ್ ಗುಣವಾನ್ ಲೋಕೇ ಹನಹೀನೋ ಹೆಣಾಧಮಃ'
ಹತ್ತಿರ- ಹತ್ತಿರ, ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಮೈಲಿ ದೂರ, ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿಲ್ಲ.
ಹನುಮಾನ - ಸೀತೆಯೇ, ಮಾಂಡೋದರಿಯೇ, ಎಂಬ ಕಪಿ ಸಂದೇಹ.
ಹರಿಹರ - ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡ ಕವಿ, ತುಂಬಾ ರಗಳೆ ಮಾಡಿದವನು.
ಹಲ್ಲುಪುಡಿ - ಹಲ್ಲನ್ನೇ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಮಾರುವವರು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ.
ಹಾರನ್ - ಹಾ! ರನ್! ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳುವ ಒಂದು ಉಪಕರಣ.
All men are not created equal. To call this world unfair would be a gross understatement. Why am I privileged enough to have an opportunity to write a blog post, while somebody else is struggling to make ends meet? A person who never exercises might enjoy long lasting good health, while a young person might fall prey to a deadly disease?
Well, we don't have answers to all these and these things are not in our control either. But what about the things in our control? We discriminate against each other on every imaginable aspect.
"Oh you belong to this caste?"
"Come on, you have not visited Europe? Not even once? Seriously?"
"You like Justin Bieber?" (trying to keep a straight face)
"Most of the #### language people are generally ####"
We judge. We discriminate. Its inherent to us, ingrained in us. The thing we should aspire for, is to consciously make an effort to think otherwise.
There is a pani puri shop in the road corner. Suresha is a legend for making the best pani puris in the locality. Ravish, who stays in the same neighborhood , is now a managing director in a big company. He remembers visiting this chaat center regularly with friends during his college days. His work life is so hectic nowadays, he does not remember the last time he ate here. In an impulsive decision which is so unlike him, he parks his brand new SUV, goes over to Suresha and orders for one pani puri, khaara medium. A swanky coffee shop's loss today is Suresha's gain.
At the same time, Nanjappa stops his old auto next to Ravish's SUV. He decides to eat something before going for his night drive. He orders one pani puri, khaara jaasti. Two strangers, who would never meet again in their life, share some silence and pani puri. As they finish their pani puris, they bend slightly and stretch their arms at Suresha with empty plates in hand and ask for some pani.
At that very instant, in some strange way, the world seems a much fairer place!
Well, we don't have answers to all these and these things are not in our control either. But what about the things in our control? We discriminate against each other on every imaginable aspect.
"Oh you belong to this caste?"
"Come on, you have not visited Europe? Not even once? Seriously?"
"You like Justin Bieber?" (trying to keep a straight face)
"Most of the #### language people are generally ####"
We judge. We discriminate. Its inherent to us, ingrained in us. The thing we should aspire for, is to consciously make an effort to think otherwise.
There is a pani puri shop in the road corner. Suresha is a legend for making the best pani puris in the locality. Ravish, who stays in the same neighborhood , is now a managing director in a big company. He remembers visiting this chaat center regularly with friends during his college days. His work life is so hectic nowadays, he does not remember the last time he ate here. In an impulsive decision which is so unlike him, he parks his brand new SUV, goes over to Suresha and orders for one pani puri, khaara medium. A swanky coffee shop's loss today is Suresha's gain.
At the same time, Nanjappa stops his old auto next to Ravish's SUV. He decides to eat something before going for his night drive. He orders one pani puri, khaara jaasti. Two strangers, who would never meet again in their life, share some silence and pani puri. As they finish their pani puris, they bend slightly and stretch their arms at Suresha with empty plates in hand and ask for some pani.
At that very instant, in some strange way, the world seems a much fairer place!
On the way from office to home...
A young Muslim woman wearing red stilettos beneath black burqa, crosses path with a middle aged uncle wearing formal pants and sports shoes.
A political party hoarding (with the mandatory faces of 50 supporters) wishing the citizens of a happy St.Mary's Feast and Ganesha Festival.
The trees decorated with cheap pamphlets that read "Web site and software development". The same trees that accommodated "Work Part Time/Full Time - SSLC/PUC/Degree - Pass/Fail" and "Lose Weight, Gain Weight in 30 days" not so long ago.
Three cobblers working tirelessly, right next to one of the biggest malls in India.
A brand new SUV and a rusty "No Parking" sign sharing a quiet moment, escaping the watchful eyes of "Police Maama".
Street dogs having a peaceful nap, blissfully oblivious of the chilly weather and the noisy vehicles.
A "40 p / 60 p" Xerox shop, sandwiched between an "A/C Multi-cuisine restaurant" and an amusingly named tea shop called "Cutting Chai +"
The delightful aroma of "dhoopa" from a temple nearby, effortlessly beaten by the delicacies of an Iyengar Bakery.
Me listening to Nitin Sawhney's "Moonrise" on my antique iPod, and my cab driver enjoying "Ammaate Ammaate" on FM Radio - both sharing silence and the same dusty ring road air.
Color. Life. Chaos. Madness. Variety. Contradictions. A thousand worlds co-existing.
Dear Bangalore - you amaze me, you frustrate me, you mesmerize me, you annoy me, you shock me, you seduce me.
But you will never ever bore me!
A young Muslim woman wearing red stilettos beneath black burqa, crosses path with a middle aged uncle wearing formal pants and sports shoes.
A political party hoarding (with the mandatory faces of 50 supporters) wishing the citizens of a happy St.Mary's Feast and Ganesha Festival.
The trees decorated with cheap pamphlets that read "Web site and software development". The same trees that accommodated "Work Part Time/Full Time - SSLC/PUC/Degree - Pass/Fail" and "Lose Weight, Gain Weight in 30 days" not so long ago.
Three cobblers working tirelessly, right next to one of the biggest malls in India.
A brand new SUV and a rusty "No Parking" sign sharing a quiet moment, escaping the watchful eyes of "Police Maama".
Street dogs having a peaceful nap, blissfully oblivious of the chilly weather and the noisy vehicles.
A "40 p / 60 p" Xerox shop, sandwiched between an "A/C Multi-cuisine restaurant" and an amusingly named tea shop called "Cutting Chai +"
The delightful aroma of "dhoopa" from a temple nearby, effortlessly beaten by the delicacies of an Iyengar Bakery.
Me listening to Nitin Sawhney's "Moonrise" on my antique iPod, and my cab driver enjoying "Ammaate Ammaate" on FM Radio - both sharing silence and the same dusty ring road air.
Color. Life. Chaos. Madness. Variety. Contradictions. A thousand worlds co-existing.
Dear Bangalore - you amaze me, you frustrate me, you mesmerize me, you annoy me, you shock me, you seduce me.
But you will never ever bore me!
Subscribe to:
Posts (Atom)
