Skip to main content

What Would Freud Say?

"Araluthiru Jeevada Geleya...Snehadaa Sinchanadalli..." (Blossom O Dear Friend...In The Sprinkle Of Friendship)
Shreya Goshal has been singing this song for more than a hundred times at least, in my ipod from the past few weeks. I am simply in love with this song. Easily the best song from "Mungaaru MaLe". Perfect song for a morning travel. I don't like Shreya Goshal in general (she reminds me of Aishwarya Rai!) but the way she has sung this song is divine. Jayanth Kaaykini's lyrics is superb (when was the last time I heard a song with good lyrics?) and the orchestrization is amazing (guitars, drums and sax used very intelligently) Many of the guys whom I talked to have agreed this was the best song from "Mungaaru MaLe".

But, I was surprised to know that an overwhelmingly higher percentage of girls liked the Sonu Nigam version of the same song "Anisuthide". I just asked myself "What would Freud say?" (the new slogan I have written on the marker board of my cubicle :D) May be Freud would have said that guys always have a tendency of loving the female versions of the song and the girls love imagining some male saying nice things to them. Girls would love the feeling of a male telling them "Kollu hudugi omme nannaa...haage summane" (Kill me once, aye girl...just like that) And guys love being told "Beda geLeya nantige hesaru...yaake summane" (Why have a name for this relationship?) [This does not suggest that guys do not like commitment ;)]

Then, what about the male versions of the song that impresses the guys and vice versa? Simple! Guys imagine saying such things to girls that gives them a sense of worth. Girls relate to the female versions of a song that gives them a sense of loving and being loved. Hey, you can easily interpret anything the way you want, right?

Note : This is what happens when you listen to the same song for over a hundred times and start reading about Freud at 3.00 AM on a sunday morning.

P.S : Forgive me for the pathetic translations.
Labels:

Comments

Sandhya said…
Hey...

Finally Mungaru MaLe is here also :).
I liked all the songs in the movie...and ya.."Anisuthide..." is the best ! :)..and you know what... my husband sings it like this ..." anisuthide yaako indu..neeneKe nannavalendu" :((

-Sandhya
February 21, 2007 10:49 AM
Anonymous said…
Freud would say you need therapy ;)
-krupa.
February 23, 2007 9:40 AM
Rag Setty said…
ಇಲ್ಲಿಗೂ ಬಂತಾ "ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ" !!!
February 24, 2007 1:47 PM
Anonymous said…
Great Songs in MM... Aralutiru jeevada geleya is my fav.
March 13, 2007 2:47 PM
Soumia said…
liked ur interpretations abt this song. i agree i liked sonu nigam's version even though i find him as irritating as shreya goshal in attitude.But that doesnt mean that iam not scared of commitment;).
Have a good day.
Soumia
March 28, 2007 5:52 PM
Post a Comment

Popular posts from this blog

ಹೀಗೊಂದು ಹಾರರ್ ಕಥೆ

ಅದೊಂದು ಊರಾಚೆ ಇರೋ ಸ್ಮಶಾನ. ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ಅದರ ಬಳಿ ಯಾರೂ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಕಟ್ಟುಕತೆಗಳೂ ಏನೂ ಕಮ್ಮಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ ಅದರ ಬಳಿ ಹಾದುಹೋದವರು ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ರಕ್ತ ಕಾರಿಕೊಂಡು ಸಾಯ್ತಾರಂತೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಹುಣಸೆಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹುಣಸೆಹಣ್ಣು ಬಿಡೋದು ನಿಂತು ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿದೆಯಂತೆ ಹೀಗೆ...ಅದು ನಿಜವೋ ಸುಳ್ಳೋ ಅಂತ ಪರೀಕ್ಷಿಸೋ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗಿದ್ದೀತು? ಪಾಪ ಆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕಾದರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಆ ಊರಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರನ್ನು ಹೂಳಲು ತಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜನರ ದರ್ಶನದ ಭಾಗ್ಯ! ಅವನು ಹುಟ್ಟಾ ಹುಂಬ. "ನಿನ್ ಕೈಲಿ ಆಗಲ್ಲ ಬಿಡು" ಅಂತ ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೋ ಏನೋ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಆಲೋಚನೆ ಹೊಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸು ಬೇರೆ, ಬಿಸಿ ರಕ್ತ. ಏನಾದರಾಗಲೀ ನೋಡೇಬಿಡೋಣ ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಆಸೆಗಿಂತ ಭಯ ದೊಡ್ಡದು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲ. ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವನು ಮುಳುಗಲು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅಂತ ಚಡಪಡಿಸತೊಡಗಿದ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯ. ಯಾರಿಗೂ ಸುಳಿವು ಕೊಡದೆ ಸ್ಮಶಾನದೆಡೆಗೆ ಹೊರಟವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಬರೀ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು. ಕೊಂಚವೂ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಅಸಹಜವಾ ಅಂತ ತನಗೆ ತಾನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸೋ ತಾಕತ್ತಿರುವುದು ಭ್ರಮೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ತಂಗಾ...
3 comments
Read more

The Walk

I always loved taking leisurely walks here. In spite of being a busy street, the sidewalk is wide and well maintained. The street is lined with big, old trees that takes care of the scorching summer. Walking is always therapeutic, it helps me gather my thoughts and calms me down. It took me a while to realize that nowadays I had suddenly started walking briskly at one point in the street. When I wondered why I was doing that, I realized it was because of this old beggar woman. No, she was not annoying or shouting like the organized beggars mafia you encounter nowadays at traffic signals. I can handle them easily. This lady did not annoy the pedestrians or shout loudly to grab attention. This lady was anything but that. The first day I saw her, I took out a few coins out of my wallet, not even bothering to count, and gave it to her. The next time I was in a hurry and I just walked past her pretending to have not seen her. After that, its either one of these two reactions from me, ev...
4 comments
Read more

Kill Bill 2 - Mock Review - Sandalwood ishtyle

The quality of reviews for Kannada films in newspapers is abysmal. They say the same things week after week - doing unfunny puns, saying politically correct things and making sure no new perspective is offered even by accident. Here is my mock review of "Kill Bill 2" using the same 'template'! ಈ ವಾರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿರುವ ಚಿತ್ರ 'ಕಿಲ್ ಬಿಲ್ 2' ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ. ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಒಂದು ಮನರಂಜನಾತ್ಮಕ ಮಾಸ್ ಚಿತ್ರ ಕೊಡಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ. ನಮ್ಮ ಹಾಲಿವುಡ್ ಯಾವ ಸ್ಯಾಂಡಲ್‌ವುಡ್ ಗೂ ಕಮ್ಮಿ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ರಿಚ್ ಆಗಿ ಚಿತ್ರ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ, ಇಷ್ಟು ಆದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಮಾಪಕರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲೇ ಬೇಕು. ಕಥೆ ತುಂಬಾ ಸಾಧಾರಣ. ನಾಯಕಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅವಳ ಗುಂಪಿನವರು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಆಕೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಥೆಯ ತಿರುಳು. ನಿರ್ದೇಶಕ ಟಾರನ್‌ಟೀನೊ ಬಹಳ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಈ ಸೇಡಿನ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಹೆಣೆದಿದ್ದಾರೆ. ಚ್ಯಾಪ್ಟರ್ಸ್ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸುವ ರೀತಿ ನಿಮಗೆ ಶಾಲೆಯ ನೆನೆಪು ತರಿಸದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ! ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳುತ್ತದೆ, ಸಲೀಸಾಗಿ ನೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ತಂಡದಿಂದ ನಿರ...
1 comment
Read more